Verhalen van teamleden

Mijn Dabar/Boshutweken

Wanneer ik vertel over mijn twee weken bij de Boshut betrap ik mijzelf er op dat er een enorme glimlach op mijn gezicht komt. Ik heb twee hele mooie weken mogen beleven die veel te snel voorbij gingen. Ons team klikte heel goed en begon naarmate de weken vorderden nog meer te binden. We hadden onderling heel veel plezier in het voorbereiden van de activiteiten voor de kinderen, wat bij het uitvoeren van de vertelling of het toneelstuk enorm hielp. De middagen hebben we gevuld met ontspanning, voorbereiden van de activiteiten voor de volgende dagen maar ook met de aangereikte studies van Dabar. Deze bestonden uit een stuk lezing met daarna een aantal gespreksvragen. De ene dag gingen deze puur over de bijbeltekst maar andere dagen raakten deze vragen mij en de teamleden omdat deze bijvoorbeeld gingen over je persoonlijke relatie met God en hoe hij jou ziet. Door hier elke dag bewust mee bezig te zijn heb ik zelf ook ervaren dat wij als team en ik persoonlijk ook gegroeid zijn, zowel naar elkaar toe als naar God. Ik heb heel erg genoten van de spelletjes, de knutselwerkjes en het contact met de kinderen. Soms vergat ik hoe logisch de belevingswereld van de kinderen is dat wij daar nog veel van kunnen leren. Daarnaast kwamen er regelmatig ouders mee die vertelden hoe fijn het was dat wij even op de kinderen wilden letten. Natuurlijk zeg je dat het vanzelfsprekend is, maar toch ben ik heel dankbaar voor de kans die ik heb gekregen om dit werk te mogen doen. Ik zou het iedereen aanraden die hier tijd voor wil maken, want de Dabar/Boshutweken, die vergeet ik van mijn leven nooit meer!

Wouter (team 1 2019)

Hoi! Mijn naam is Elise.

Vorig jaar heb ik voor het eerst geholpen bij de Boshut. Wat een feest is dat! Lekker in een hut midden in het bos op een groot grasveld. Alles wat je wilt doen met kinderen kan daar. Je kunt een speurtocht met ze doen, je kunt met ze buiten dansen en ook kun je ’s avonds een spooktocht organiseren.
Er komen kinderen van alle windstreken. Sommigen komen al jaren en zijn super enthousiast en blij dat ze er weer mogen zijn.
Gelukkig hoef je niet in je eentje te zorgen voor al die kinderen. Je werkt in een team. Dit team bestaat uit 5 à 6 mensen. Mensen die graag willen werken met kinderen en enthousiast zijn geworden voor de Boshut. Je slaapt met elkaar in de Boshut en door het intense contact kunnen er mooie vriendschappen ontstaan.
Alle activiteiten die je doet met de kinderen kun je van tevoren voorbereiden. Zo hou je in de twee weken tijd over om ook nog naar het strand te kunnen (en waarom zou je dat niet willen 🙂
Na de twee weken wissel je van groep en ga je moe, maar voldaan naar huis. Onderweg kun je nog lekker foto’s kijken van de lol die je hebt gehad. De liefde die je hebt terug gekregen van de kinderen. En dan denk je: ‘Volgend jaar zeker weer!!!

Elise Berger, team 1 2014

Dit jaar was voor mij het eerste jaar boshut. Ik ging alleen, voor ik me opgaf twijfelde ik heel erg of dat ik wel alleen durfde te gaan, maar gelukkig was daar een commissielid die me in contact bracht met meiden die het eerder gedaan hadden. Na een aantal mailtjes met de meiden heb ik besloten om toch te gaan. Het bleef natuurlijk wel spannend, maar ook een uitdaging. Na het trainingsweekend vond ik het allemaal hartstikke leuk en kon ik niet wachten totdat het ‘echte werk’ ging beginnen.

Uiteindelijk was het dan zo ver, het programma was bekend (die hadden we in het trainingsweekend gemaakt). Ik kon mijn tas inpakken en in de trein naar zeeland.

Het onderkomen in de boshut is fijn, natuurlijk niet de luxe die je thuis hebt, maar je bent niet voor niets op vakantie. ’s Morgens lekker liedjes zingen, knutselen, dansen en een sportief spelletje, ’s middags naar het strand of even winkelen in Vlissingen en dan weer snel eten voor het avond programma, waar je als vos over de markt loopt, of lekker een potje beach voetballen. Heerlijk, een ultiem vakantie gevoel, lekker bezig zijn maar ook tijd hebben om wat leuks te doen. Als er problemen zijn, doe je even een belletje naar de commissie en er komt even iemand langs ook komt de commissie spontaan even langs kijken hoe het met de activiteiten gaat.

Ik vond het een gave ervaring om met 6 totaal verschillende mensen een recreatie programma neer te zetten. Je bouwt een band op met je team, de commissie en vooral de kinderen. Ik zou zeggen aarzel niet en geef je op!, en bij twijfel gewoon een mailtje sturen en informatie inwinnen. Niet geschoten is altijd mis.

Marit Wisse, team 1 2012, team 1 2013

Dit jaar heb ik voor het eerst het boshut werk gedaan. En het was echt super! Samen met drie vriendinnen uit mijn klas hadden we het idee om in de zomervakantie recreatiewerk te gaan doen. Via Google hadden we op recreatiewerk gezocht in Zeeland en toen kwamen we uiteindelijk bij de boshut uit. Samen met nog een ander meisje vormden we samen team 2. Het klikte al meteen goed tussen ons! Ik heb twee super leuke weken gehad! Tegelijkertijd heb ik ook erg veel geleerd! Wat ik het leuke aan de Boshut vond was dat je zelf inbreng had wat je wou gaan doen. Want je mocht zelf je thema voor elke week kiezen en de activiteiten. Eigenlijk was bijna alles wel mogelijk. Als je aangaf welke materialen je nodig had, zorgde de commissie ervoor dat de materialen er aanwezig waren tijdens de twee weken. Ook was het fijn om te weten dat je mensen van de commissie achter je hebt staan en dat je met vragen bij hun terecht komt. Zelfs voor praktische dingen! En wat natuurlijk ook heel fijn is is dat je ‘s middags vrij bent om naar het strand te gaan of een middagje weg te gaan. Je kunt dan ook meteen even bijpraten over de ochtend en de avond bespreken. Dat vond ik leuk aan de Boshut, dat je en vakantie had en dat je ‘s ochtends en ‘s avonds lekker bezig was. Kortom, de Boshut was voor mij een hele leuke ervaring waar ik nog met veel plezier op terug kijk!

Als je twijfelt, gewoon opgeven!

Je zult er zeker geen spijt van krijgen!:)

Annelien Ziel, team 2 2011, team 1 2012, team 1 2013.